Biczogon ozdobny

WYSTĘPOWANIE I ŚRODOWISKO

Kamieniste pustynie i półpustynie z ubogą roślinnością na terenach Egiptu, Jemenu, Izraela i Arabii Saudyjskiej.

AKTYWNOŚĆ

Prowadzą dzienny tryb życia, kopią głębokie nory, które wykorzystują do termoregulacji. Pomagają one przetrwać w środowisku o znacznych amplitudach temperatury (11-37℃).

ODŻYWNIANIE

Biczogony to roślinożercy, w skład ich diety wchodzą liście, kwiaty i owoce roślin sucholubnych. Młode osobniki uzupełniają swoją dietę pokarmem zwierzęcym – głównie owadami (np. z rzędu karaczanów).

ROZMNAŻANIE

Po okresie hibernacji, następuje okres godowy, podczas którego samce intensywnie się wybarwiają i stają się agresywne. Na wiosnę samice przygotowują się do składania jaj w wykopanych przez siebie norach. Po upływie 2–3 miesięcy klują się młode.

WARTO WIEDZIEĆ

Nazwa biczogon wzięła się z charakterystycznego, pokrytego ostrymi łuskami ogona, który spełnia trzy funkcje: magazynuje tłuszcz, służy do walk, a także zatyka wejścia do np. szczelin skalnych, chroniąc w ten sposób, właściciela nor, przed atakiem drapieżników.