W gdańskim zoo rozpoczęły się lęgi pingwinów przylądkowych. W tym sezonie wykluły się jak dotąd 4 pisklęta. Liczymy że w najbliższym czasie ta liczba jeszcze wzrośnie.
W środowisku naturalnym szczyt lęgów tońca zaznacza się pomiędzy wrześniem a lutym. Ptaki gromadzą się wtedy w kolonii, gdzie zakładają gniazda i składają jaja. Są mocno związane ze swoim miejscem lęgowym do którego wracają każdego roku. Pary łączą się na całe życie, a coroczne toki tych samych par tylko umacniają ich więź. Zaloty polegają na prezentacji wdzięków samca, ogłaszaniu powstania pary wspólnym trąbieniem, a następnie budowie gniazda. W zoo dla pingwinów przygotowane są budki lęgowe. Jednak niektóre pary decydują się na wybudowanie własnej nory lub zaadoptowanie na swoje potrzeby innego zacisznego miejsca na wybiegu. Do budowy wykorzystują gałęzie, liście i ziemię.
Ptaki składają jedno lub dwa jaja i na zmianę je wysiadują. Proces ten może trwać do 40 dni. W czasie lęgów rodzicom wykształca się tak zwana plama lęgowa – na ich brzuchu pojawia się pofałdowany, mocno ukrwiony, nieopierzony obszar który idealnie okrywa wysiadywane jajo i ogrzewa je w czasie inkubacji. Młody pingwin jest gniazdownikiem i wykluwa się wyposażony w puch zapewniający mu ciepło. Niemniej rodzice w pierwszych dniach życia młodego stale go dogrzewają. Wspólnie zajmują się też karmieniem i opieką nad potomstwem. Wychowanie pisklęcia zajmuje około dwóch miesięcy. W tym czasie młode szybko rośnie i zmienia upierzenie z pisklęcego puchu na pierwszą szatę młodocianą.
W stadzie na wybiegu łatwo rozpoznać najmłodszych mieszkańców po braku kontrastowych biało – czarnych fraków. Młode mają stonowane ubarwienie: szaro-czarne ze srebrnym połyskiem. Przychówek pingwinów będzie widoczny dla gości zoo dopiero, gdy młode w pełni opierzone osobniki opuszczą gniazdo i dołączą z rodzicami do stada.
