Żurawie mandżurskie to symbol szczęścia i wiernej miłości. Choć w nazwie naukowej występuje przydomek wskazujący na Japonię: „japonensis” ptak ten jest ceniony i podziwiany również w innych krajach swojego występowania: Chinach, Korei i Mongolii.
Żuraw mandżurski to okazałe zwierzę. Jest jednym z największych w żurawiej rodzinie. Rozpiętość jego skrzydeł sięga 250cm, a waga może zimą dochodzić do 12kg. Jest długowieczny – w hodowlach dożywa 60 lat.
Są wszystkożerne, w naturze żywią się bezkręgowcami wodnymi, roślinnością wodną ziarnami, owadami i drobnymi kręgowcami. Pokarmu szukają na terenach podmokłych, przez co związane są nierozerwalnie z mokrymi łąkami, polami ryżowymi, terenami zalewowymi i trzcinowiskami.
Poza okresem lęgowym ptaki przemieszczają się. Migrują na południe kontynentu azjatyckiego. Zimują na półwyspie koreańskim, w centralnym Chinach oraz we wschodnich rejonach wyspy Hokkaido
W okresie lęgowym żuraw zajmuje terytorium, na którym przebywa i odchowuje młode tylko jedna para. Toki tego gatunku są widowiskowe, ptaki wykonują taniec godowy: ukłony, podskoki, rozpościeranie skrzydeł i kiwanie głową, które mają oczarować partnera. Taniec jest też sposobem na komunikację między obcymi osobnikami tego samego gatunku.
W Gdańskim Zoo mieszka para tych śnieżnobiałych ptaków. Można je oglądać na stawie sąsiadującym z wybiegiem flamingów. Choć u tego gatunku nie występuje wyraźny dymorfizm płciowy, bardzo łatwo rozpoznać samicę – w przeszłości zdarzył jej się nieszczęśliwy wypadek w wyniku którego fragment górnej części dzioba pękł i od tej pory jest na stałe odgięty do góry.
Ptaki w naszym ogrodzie czują się wygodnie i na tyle bezpiecznie, że postanowiły założyć rodzinę. Tej wiosny para z powodzeniem wysiedziała jaja i odchowała dwójkę piskląt. Mimo defektu dzioba, samica okazała się wspaniałą matką doskonale radzącą sobie z wodzeniem młodych. W naturze to matka wybiera miejsce gniazdowania, zajmuje się inkubacją jaj i odchowem, uczy pisklęta pobierania pokarmu, pokazuje, który pokarm jest jadalny. Natomiast w budowie gniazda uczestniczą oboje rodzice. Ojciec ma też za zadanie bronić rodziny i chronić terytorium przed drapieżnikami i intruzami.
Ptaki szczęścia i wierności, a także … długowieczności. Niestety, same będąc symbolem długowieczności, mogą nie przetrwać w obliczu ekspansji ludzi na ziemi.
Szacuje się, że w naturze wielkość populacji wynosi około 1830 osobników! Jest to drugi po żurawiu krzykliwym najrzadszy i zagrożony gatunek w rodzinie żurawi. Na skutek przekształcania podmokłych łąk i trzcinowisk – ich miejsc lęgowych i żerowisk, na obszary rolnicze, zwierzęta zanikają. Aby przetrwały, należy dbać o pozostawienie im skrawka ziemi na naszej planecie. W przeciwnym razie ten piękny symbol wierności w małżeństwie przestanie przynosić ludziom szczęście.
